تبلیغات
 قلب قرآن - اعجاز یاسین و باریدن باران از زبان حاج آقا رحیم ارباب
اشاره:
آیت‌الله حاج آقا رحیم ارباب (ره) ، از عالمان و عرفان بزرگ شهر اصفهان بود که توانست با کسب علم از محضر بزرگان آن دیار، در دانش فقه به مقام عالی اجتهاد نایل شود. ایشان دانش‌های حکمت، فلسفه، عرفان، هیئت و نجوم را نزد جهانگیر خان قشقایی و آخوند کاشی فرا گرفت و مراتب سیر و سلوک را نزد آن بزرگواران طی کرد ؛ به خصوص به مدت ۲۰ سال در خدمت آخوند کاشی بود و آن بزرگوار با تشکیل حوزه‌های تدریس در زمینه‌های فقه، اصول و حکمت، دانشمندان و فضلای بسیاری را تربیت کرد که هر یک منشأ آثار فراوان شدند.
دوری از تظاهر و ریاکاری، تقوای پیوسته، کم حرفی، نفوذ کلام، احتیاط در داوری و پرهیز از بدگویی به دیگران، از جمله خلقیات آن مرد الهی و بزرگ بود. آن عالم ربانی و عارف صمدانی سر انجام در سال ۱۳۵۵ هجری شمسی جان به جان آفرین تسلیم کرد و به دیار حق شتافت.
جناب آقای حکیم‌باشی که از مردان صالح و عابد روزگار ماست، سالیانی محضر آن بزرگوار را درک کرده و مطالبی فراوان از حضور ایشان آموخته است. جناب آقای حکیم‌باشی که مدت زیادی است در مجاورت حرم مطهر حضرت ثامن‌الحجج (ع) ، در مشهد رضوی ساکن هستند و در محفل بزرگان حضور می‌یابند در باب سوره‌ی مبارکه‌ی «یـــــس» خاطره‌ی شنیدنی‌ای از آیت‌الله ارباب نقل فرموده‌اند که در ذیل از نظر شما خوانندگان گرامی می گذرد.

- در همان منزلی که آیت‌الله حاج آقا رحیم ارباب (ره) زندگی می‌کردند ، حوض بزرگی بود تقریباْ ۱/۵ متر عمق داشت و آب بسیار زیادی در آن جای می‌گرفت. در آن زمان چون سیستم لوله‌کشی آبق وجود نداشت رسم بر این بود که با دلوهایی مخصوص از چاه آب می‌کشیدند و با سطلی که به چرخ چاه وصل بود ، حوض را پر از آب می کردند. آب حوض را دو، سه و یا شش ماه یک‌بار و گاهی هم سالی یک‌بار عوض می‌کردند. حاج آقا رحیم می‌فرمودند آب حوض منزل را کشیده بودند تا لجن‌های آن را تمیز کنند. حوض خشک بود و من با یکی از دوستان سیدکه از علما بود از صبح تا ظهر مشغول پر کردن آن شدیم. او با دلو از چاه آب می کشید و من آن را خالی می‌کردم تا حوض پر شود. هنگام ظهـــر و پُــــر شدن حوض ، بانوان از داخل منزل خبر دادند که حوض نجس بوده و بچه خردسالی دیروز آنجا را آلوده کرده بود. بنابراین ، تمام آبی را که ما به این سختی و مشقت داخل حوض ریخته بودیم نجس شده بود و باید همه را خالی کرده و حوض را آب می‌کشیدیم و دوباره پر از آب پاک می‌کردیم. مرحوم آیت‌الله ارباب فرمودند ما ایستادیم و فکر کردیم که چگونه دوباره این کار را انجام دهیم!



فصل تابستان بود و هوا هم خیلی گرم بود. ما تصمیم گرفتیم و نذر کردیم ۷ مرتبه سوره مبارکه‌ی «یــــــــس» را برای « ۷ سید » از فرزندان موسی‌ابن‌جعفر ، بخوانیم تا خدای متعال بارانی نازل فرماید و با ریختن آب باران بر حوض ، آن آب پاک شود چون تنها راه برای رهایی از مشقت خالی و پر کردن حوض، همین بود. شش تن از علمای سید در شهر اصفهان را در نظر گرفتیم که همگی « سید موسوی » بودند و برای نفر هفتم هم هرچه فکـــر کردیم، کسی به نظرمان نیاد؛ لذا نفر هفتم را هم حضرت امام علی‌ ابن موسی الرضا (ع) در نظر گرفتیم. شروع کردیم به خواندن سوره‌ی مبارکه‌ی «یـــس» برای آن هفت نفر. مشهدی عزیز‌اله که خادم آنجا بود، برای تهیه‌ی نهار و خریدن نان و انگور به بیبرون از منزل رفته بود. همین که خواندن سوره یس تمام شد، باران شدیدی باریدن گرفت و مشهدی عزیزاله در حالی که از شدت بارش باران خیس و تر شده بود، وارد شد.
با باریدن باران، حوض و آب پاک شد و ما نیز خدا را به خاطر دیدن این اعجاز سوره‌ی شریفه‌ی «یــــــــس» سپاس گرفتیم.


اعجاز یاسین و باریدن باران از زبان حاج آقا رحیم ارباب



طبقه بندی: آشنایی، روایات و احادیث، آثار دهگانه قرائت سوره یس، فضیلت سوره‌ی مبارکه‌ی یاسین، تأثیر سوره‌ی یس در تحقق آرزوهای مادی و معنوی، تاثیر سوره یاسین در جسم و جان انسان،
برچسب ها: اعجاز در سوره یس، آیت اله ارباب،
دنبالک ها: منبع : بشارت،
تاریخ : پنجشنبه 8 بهمن 1394 | 05:47 ب.ظ | نویسنده : مرضیه جعفری | نظرات

  • paper |